Floks (płomyk)
Rodzaj ten obejmuje wiele gatunków, które można podzielić na dwie grupy: floksy niskie i floksy wysokie.
Najważniejszym i najbardziej cenionym przedstawicielem z grupy floksów niskich jest floks skalny. Jest to roślina wysokości 10-15 cm, która tworzy, z dużej masy długich pełzających pędów, zwarte kobierce. Kwitnie bardzo obficie. Kwiaty są białe, różowe, karminowe lub lilaniebieskie. Zaczyna kwitnąć w końcu kwietnia lub na początku maja.
Wymagania glebowe floksów skalnych są niewielkie. Dość dobrze rosną w miejscach zacienionych. Są zupełnie wytrzymałe na mróz. Nadają się szczególnie do ogrodów skalnych i do obsadzania murków kwiatowych. Rozmnaża się je przez sadzonki i przez dzielenie starszych roślin.
Najważniejszym i bardzo wartościowym przedstawicielem z grupy floksów jest floks wiechowaty. Odmiany uprawiane różnią się między sobą wysokością, wyrastają od 40 do 120 cm. Okres kwitnienia trwa od połowy lipca do końca sierpnia. Kwiaty są białe, niebieskie, czerwone w dużej gamie odcieni.
Zastosowanie floksów jest bardzo duże. Są one podstawowymi bylinami, które kwitną w ciągu lata i umożliwiają tworzenie bardzo ciekawych zestawień z innymi roślinami. Wiele odmian nadaje się na kwiat cięty.
Floksy wysokie wymagają żyznej i dostatecznie wilgotnej gleby. Znoszą
dobrze lekkie zacienienie. W następnych latach po posadzeniu należy je
starannie nawozić.
Floksy są bardzo wrażliwe na zbyt płytkie sadzenie, u większości odmian w okresie wiosennym nowo powstające korzenie powodują "wypychanie" starej rośliny, dlatego co 3-5 lat należy je przesadzić na inne miejsce.
Bardzo ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest uszczykiwanie wierzchołków młodych pędów w celu spowodowania obfitszego kwitnienia i wczesne ścinanie przekwitłych kwiatostanów, co w wielu wypadkach powoduje powtarzanie kwitnienia.
Floksy rozmnaża się przez podział roślin i przez sadzonki z młodych pędów. Możliwe jest również rozmnażanie z sadzonek korzeniowych.
